قبل از عيد نوروز ، به جوار رحمت حىّ لا يموت پيوستند و نقل نعش [ به ] نجف اشرف و در صحن مقدس مدفون شدند . رحمه اللّه مطلب ما از اسيرى صحبت صياد بود * بىمروت رفت و ما مانديم تنها در قفس و از ايشان در مدت عمر اولاد به هم نرسيد . و اين حقير ، تا حال كه سنهء 1218 ( يكهزار و دويست و هجده ) است ، در قيد حيات مىباشد و چهار نفر اولاد از اين حقير به وجود آمد : سيد محمد ولد اكبر كه در روز شنبه بيست و نهم ربيع الأول سنهء 1198 ، يكهزار و يكصد و نود و هشت ، به افق اصفهان به عرصهء وجود آمد . عبد اللّه كه روز سه‌شنبه بيست و پنجم ربيع الأول سنهء 1201 از عدم به وجود آمد و بعد از هشت روز فوت شد . شهربانو كه روز چهارشنبه يازدهم ربيع الأول سنهء 1203 يكهزار و دويست و سهء هجرى در اصفهان متولد شد . مريم كه در شب پنج‌شنبه دهم شهر ذى الحجهء سال 1205 در اصفهان متولد شد و « شب عيد اضحى » تاريخ تولد اوست و در شب پنج‌شنبه آخر شهر ذى الحجهء سنهء 1207 همداستان بلبلان خوش الحان روضهء جنان گرديد . و از سيد محمد مذكور ، در شب يك‌شنبه بيستم محرم سنهء 1217 يكهزار و دويست و هفده ، محمد حسين به وجود آمد ، در افق دار السلطنهء اصفهان و در روز يك‌شنبه يازدهم شهر شوال 1219 « 1 » ، از سيد محمد مذكور ، محمد على نام فرزندى به وجود آمد به افق اصفهان ، ارتفاع غربى سى درجه . تاريخ فوت نور چشمىام محمد حسين ولد سيد محمد مذكور ، روز چهارشنبه سلخ

--> ( 1 ) . چنان كه گذشت مؤلف به كرّات تصريح كرده كه كتاب را در سال 1218 نوشته ، ولى مؤلف قبلا به چند مورد بعد از اين تاريخ اشاره كرده و از اين جا به بعد ، همهء تواريخ مربوط به سالهاى بعد از 1218 هجرى است و ظاهرا در كتاب خود ، مؤلف جايى براى ولادتها و درگذشتهاى آخرين افراد باز كرده بوده كه بعدها خود يا ديگران به تكميل آن پرداخته‌اند . گاهى مطالب نيز ناقص مانده و ظاهرا مؤلف فرصت تحقيق و تكميل نيافته .